عالَم انسانی را دو بال است يک بال رجال(مرد) و يک بال نساء(زن). تا دو بال متساوی نگردد مرغ پرواز ننمايد. اگر يک بال ضعيف باشد پرواز ممکن نيست “. (از لوح مبارک در جواب جمعيت لاهای – ص ١٠٧ ج مکاتيب حضرت عبدالبهاء)
تا عالَم نساء(زنان) متساوی با عالَم رجال(مردان) در تحصيل فضائل وکمالات نشود فلاح و نجاح چنانکه بايد و شايد ممتنع و محال “. (مکاتيب حضرت عبدالبهاء)
تا عالَم نساء(زنان) متساوی با عالَم رجال(مردان) در تحصيل فضائل وکمالات نشود فلاح و نجاح چنانکه بايد و شايد ممتنع و محال “. (مکاتيب حضرت عبدالبهاء)
«…اين تفاوتی که الان مشهود است از تفاوت تربيت است زيرا نساء مثل رجال تربيت نميشوند اگر مثل رجال تربيت شوند در جميع مراتب متساوی شوند زيرا هر دو بشرند و در جميع مراتب مشترک خدا تفاوتی نگذاشته »(عبدالبهاء- ص ٤- ٣٣٣ ج ٤ امر و خلق )
«… و همچنين[بهاءالله] وحدت نوع را اعلان نمود، که نساء و رجال کلّ در حقوق مساوی بهيچوجه امتيازی در ميان نيست زيرا جميع انسانند فقط احتياج به تربيت دارند اگر نساء مانند رجال تربيت شوند هيچ شبهه ای
نيست که امتيازی نخواهد ماند زيرا عالم انسانی مانند طيور محتاج بدو جناح است يکی اناث و يکی ذکور. مرغ با يک بال پرواز نتواند نقص يک بال سبب وبالِ بالِد‌يگر است ….”. (ص ٢٣٢ پيام ملکوت )
” تا مساوات تامّه بين ذکور و اناث در حقوق حاصل نشود عالم انسانی ترقيّات خارق العاده ننمايد . زنان يک رکن مهمّ از دو رکن عظيمند و اوّل مربّی و معلّم انسانی زيرا معلّم اطفال خردسال مادرانند. آنان تأسيس اخلاق کنند و اطفال را تربيت نمايند ” (ص ٢٣٥ پيام ملکوت )